Ademproblemen

Adem ‘halen’ of ademen

Ademen is normaal gesproken een onbewust proces. Zij speelt zich af op de achtergrond zonder dat je daar bij nadenkt of actief in bezig bent. Sterker nog, wanneer je erbij na gaat denken raakt de adembeweging direct verstoord. Het ademen verdraagt geen sturing of controle van bovenuit.

Het ademen vraagt vrijheid en ruimte.                                                                                     Elke verstrakking, verharding, spanning of beklemming rondom het ademsysteem werkt belemmerend en beperkend in het vrijuit kunnen ademen.

Het ademen wordt ons vaak pas bewust wanneer we in het nauw komen en het benauwd krijgen. Adem’nood’ beangstigt en trekt het ademen naar de voorgrond. Het onbewuste, vrije ademen verandert dan vaak in een meer bewust-gestuurd adem’halen’.

Maar ook wanneer je als persoon te zeer onder druk staat of wanneer je teveel druk op jezelf legt, vertaalt zich dit in het lichaam en heeft dat zijn weerslag op het ademen. Je boet dan in aan ademruimte en ademdiepte. De adem verstrakt en klimt naar boven en je adem verliest aan draagkracht, veerkracht, souplesse en vitaliteit.

Wanneer dit een patroon of houding wordt, kom je terecht in een opgeslotenheid of bevangenheid. Je blijft als het ware in meer of mindere mate in die spanning hangen. Dit is te herkennen aan de persoon, in het ademen en aan het lijf te voelen. Je lijf gaat letterlijk op slot, de adem raakt verstrikt en daar loop je uiteindelijk op stuk.

een andere aanpak                                                                                                                         Als haptotherapeut breng ik mensen weer in contact met hun lichaam. Populair gezegd leer ik mensen weer in hun lijf te wonen en zich daarin vrij te voelen.                                  Haptotherapie kent geen specifieke ademhalingsoefeningen of bewuste ademregulatie, waarbij je de adem gaat sturen en verstandelijk controleren. Bij dergelijke therapieën blijf je gevangen binnen de gegeven beperkingen: het ademen houdt dan iets krampachtigs en bereikt nooit die vrijheid die het behoort te hebben.

Als haptotherapeut richt ik me op het ‘vrijmaken’, ‘het toe kunnen laten’ en ‘ruimte kunnen geven’ aan de natuurlijke (adem)bewegingen. Daarbij wordt er veel aan het lijf gewerkt. In het lijfelijk aanraken laat ik de cliënt aan den lijve ervaren dat de adem diepte kan krijgen en rust kan vinden door haar ‘vrij’ te geven. Cliënten ervaren deze aanpak direct als verruimend, bevrijdend en persoonsbevestigend.