Voor wie?

Ik weet wel dat ik een lijf heb, maar ik voel het niet.

In het contact met anderen voel ik me zo onhandig.

Ik weet niet te stoppen en dat sloopt me.

Het lijkt wel of ik alle problemen naar me toe trek.

Mijn lijf is een blok beton.

Als het stil wordt slaat de angst toe.

Alle druk wordt me teveel.

Vooral ‘s nachts begint het bij mij te malen.

Ik raak in paniek als mensen dichtbij komen.

Onvrede knaagt in mij.

Ik ben niet vooruit te branden, mijn lijf voelt doodmoe.

Mijn adem zit letterlijk hoog en dat benauwt me.

Relaties duren nooit zo lang bij mij.

We vrijen bijna nooit meer. Is dat normaal ?

Dit zijn zoal enkele vragen waar mensen mee komen

en dan ……